De uitspraak van het Gerechtshof Den Bosch heeft velen verbijsterd en tot veel reacties aanleiding gegeven. Albert Heringa bedankt allen die reageerden op de uitspraak van het hof.

Albert Heringa: 'Antwoord aan allen die reageerden op de uitspraak van het Hof'

Lieve mensen,

Ik wil iedereen die mij bemoedigd en gereageerd heeft op mijn gang naar het vonnis bij het tweede hoger beroep in Den Bosch hartelijk danken. Wees ervan overtuigd dat dit veel voor mij en mijn omgeving betekent. Het is mijn intentie op iedereen persoonlijk te reageren, maar het zijn er zoveel dat het niet gaat lukken binnen een redelijke termijn, daarom in elk geval snel deze algemene dankzegging.

De uitspraak van het Gerechtshof Den Bosch heeft velen verbijsterd en tot veel reacties aanleiding gegeven, ook tientallen op mijn eigen email, waarvan ca één derde van mensen die ik niet ken. En het houdt ook nog niet op. Vrijwel evenveel reacties als toen er reden was mij te feliciteren, na het eerste Hoger Beroep in Arnhem. Het is wonderlijk dat twee hoven tot zulk een ander oordeel hebben kunnen komen. Op basis van dezelfde feiten, want daaraan is niets veranderd. Dat kon ook niet, want daaraan heeft de Hoge Raad niet getornd. Die juridische inconsistentie, die mede hieruit blijkt, is op zichzelf wel een verontrustend gegeven, maar dat laat ik graag als voer voor de juristen onderling.

Zelf had ik na de zitting en het merkwaardig verlopen voortraject, weinig illusies over het vonnis, al houd je natuurlijk een marge van twijfels, die nu eenmaal bij een onafhankelijk oordeel passend is. Het Hof is zelfs verder gegaan dan we al vreesden, al is mij nog niet duidelijk geworden waarop de verdubbeling van de strafmaat (van de geëiste drie naar zes maanden) is gebaseerd. Voor het eerst zie ik in het arrest wel ‘vergelding’ als reden genoemd en dat verbaast nog het meest:  vergelding kan als element in de straftoemeting worden gebruikt; maar wat moet hier vergolden worden? Moek staat formeel wel als ‘slachtoffer’ te boek, maar niemand gelooft toch dat ze dat ook werkelijk was?
We gaan het arrest nog met verstand bestuderen, maar bij eerste lezing wordt al wel duidelijk dat het heel slordig met de feiten omgaat. Misschien wel bewust, want het is duidelijk geschreven vanuit een vilein denkpatroon. Het lijkt erop dat de rechters extra werden geprikkeld door de actie van de NVVE. Daarop wijst met name de zware nadruk die het hof heeft gelegd op het feit dat ik Moek heb verlaten voordat ze was overleden. De slogan van de NVVE was immers ‘Niemand sterft alleen’. Geen sterke slogan misschien, maar de halve waarheid die het Hof ervan maakt (dat ik weg ging om te slapen) getuigt van bewuste kwaadwillendheid. Immers ik ben ruim anderhalf uur bij Moek gebleven, waarin zij rustig sliep en niets veranderde. Ze overleed niet in die tijd, maar ik kon ook niet blijven om geen argwaan te wekken bij het tehuis, dat anders ongetwijfeld zou hebben ingegrepen. En dat was natuurlijk het laatste wat in Moeks belang zou zijn geweest.
Het zo lang uitblijven van het overlijden had ik niet verwacht en maakte me natuurlijk wel onrustig, maar de kans op complicaties, toen die er in die anderhalf uur niet waren geweest, achtte ik klein. Aan de andere kant was dit een direct gevolg van de noodzakelijke geheimzinnigheid, waartoe het verbod op de gegeven hulp ons noopte. Dit zinloze verbod, dat in 130 jaar nog nooit enig misbruik heeft aangetoond of voorkomen, schept alleen maar meer onnodige problemen.

Er zijn veel meer zaken in het arrest waarop we een hoger beroep in cassatie bij de Hoge Raad kunnen baseren, al kan het nu alleen nog maar gaan over de puur juridische aspecten en niet meer over de inhoud.  Maar het gaat zeker over heel wezenlijke zaken en niet om details. Er zitten zelfs nieuwe, verontrustende elementen in, die de hulp bij zelfdoding nog veel verder willen beknotten.
Ik zal jullie daarmee niet vermoeien en het hierbij laten. Wij laten het er niet bij zitten! Houd moed!

Albert Heringa, Bennekom, 2 februari 2018

Ontvang onze nieuwsbrief

Deel dit item: