De Euthanasiewet staat bij uitzichtloos en ondraaglijk psychisch lijden euthanasie toe, maar dokters zijn terughoudend. Want misschien kan er nog een therapie geprobeerd worden. Of komt er binnenkort een nieuw medicijn op de markt. Zorgvuldigheid bij het verlenen van euthanasie aan psychiatrische patiënten staat buiten kijf.

Boeiende thema-avond over euthanasie bij jongeren met psychisch lijden
En al helemaal bij jongeren die nog aan het begin van het leven staan. Wanneer komt een jonge psychiatrische patiënt voor euthanasie in aanmerking? Of zou dat helemaal niet mogelijk moeten zijn? Over deze indringende vragen hielden podium De Balie en de NVVE  op 26 oktober een druk bezochte thema-avond.

Centraal stond de documentaire “Too Young To Die” van regisseur Thijs Schreuder- Rinnooy Kan. In deze indrukwekkende film worden drie jonge vrouwen geportretteerd. Amy en Nadia komen na een lange tocht in aanmerking voor euthanasie. Maud niet en zij ziet geen andere uitweg dan voor de trein te springen. Een jaar lang volgt interviewster Gwen Pol patiënten, naasten en hulpverleners met veel compassie. Op een integere wijze wordt de strijd van de vrouwen om gehoor te vinden, in beeld gebracht. Opmerkelijk zijn de rust en soms zelfs de bereidheid langer door te vechten, nadat euthanasie is toegezegd. De film geeft ook ruimte aan het tegengeluid van degenen die euthanasie bij psychisch lijden niet de juiste oplossing vinden en pleiten voor voortzetting van adequate begeleiding.

Na afloop van de documentaire vond onder leiding van Absaline Hehakaya van De Balie een levendige en soms felle discussie plaats tussen de zaal en een forum, bestaande uit Amy de Schutter , een van de hoofdpersonen in de documentaire, en de psychiaters Frank Koerselman, Paulan Stärcke en Lieve Thienpont (behandelaar van Amy en Nadia). Voor- en tegenstanders van euthanasie bij psychisch lijden staken hun mening niet onder stoelen of banken. Sommige voorstanders deden een beroep op het in hun ogen fundamentele recht op zelfbeschikking voor iedereen.

Frank Koerselman is mordicus tegen euthanasie in geval van psychisch lijden. Hij is van oordeel dat patiënt en behandelaar samen tegen de doodsdrang moeten blijven vechten, al duurt dat een leven lang. Deze visie wordt door sommigen gedeeld, maar leidt bij vele anderen tot onbegrip en emotie.
Lieve Thienpont stelt zich op het standpunt dat een arts nederig behoort te zijn en niet moet denken iedereen te kunnen helpen. Zij voelt het als haar taak na zorgvuldige overweging euthanasie te verlenen aan patiënten die echt niet op een andere manier geholpen kunnen worden. Volgens Thienpont moet een arts niet alleen helpen bij genezen, maar ook bij sterven.
Paulan Stärcke vindt het geven van ruimte om euthanasie bespreekbaar te maken van groot belang. Soms is dat voor een patiënt al voldoende. Stärcke is bereid bij een chronisch doodsverlangen euthanasie te verlenen als er in redelijkheid geen andere weg meer mogelijk is.
Ervaringsdeskundige Amy de Schutter wil absoluut niet de rest van haar leven doorbehandeld worden, zoals Frank Koerselman bepleit. Zij ziet na jaren van strijd, suïcidepogingen en behandelingen geen andere oplossing dan de dood. De Schutter is het hartgrondig eens met de woorden van Jesse, de vriend van Maud die ten einde raad voor de trein springt: “Soms kun je iemand niet redden en er alleen maar voor zorgen dat het einde goed is”.

Ontvang onze wekelijkse nieuwsbrief

Deel dit item: