Begin rechtzaak Albert Heringa

In een op momenten emotionele sfeer is in Zutphen de rechtszaak tegen Albert Heringa begonnen. Heringa wordt ervan verdacht zijn 99-jarige moeder de pillen te hebben verstrekt waarmee zij een eind aan haar leven maakte. Hulp bij zelfdoding is strafbaar, tenzij die wordt verricht door een arts.

Emotioneel begin van rechtszaak Heringa

Warm onthaal bij de rechtbank

Heringa (70) werd bij zijn aankomst bij de rechtbank onthaald op een langdurig applaus van vele tientallen medestanders.  Tijdens de rechtszaak zelf, die vrijwel geheel in het teken stond van het horen van deskundigen, kreeg hij het op een gegeven moment te kwaad.  Na het horen van deskundige Frederique Defesche, die onderzoek deed naar wat ouderen zelf willen rond hun sterven, moest hij huilen.

Problemen van ouderen met een stervenswens

Defesche noemde het onder meer “droevig dat deze vrouw niet mocht sterven met de hand van diegene die zij lief had in de hare.” Ook hekelde ze de problemen waar veel ouderen tegenaan lopen als ze hulp zoeken bij hun stervenswens. “Er is zoveel willekeur, daarin verdwalen mensen. Dat wordt gezegd: een andere arts helpt u misschien wel. Hoe moet een oudere vrouw, niet mobiel, niet bekend met internet, een andere arts vinden? Mensen raken verstrikt, komen er niet uit.”
 
“Ik raakte geëmotioneerd door wat u zei”, aldus een snikkende Heringa toen hij zelf weer het woord kreeg. “Het raakte me.”

Moet hulp bij zelfdoding altijd door artsen worden verleend?

De deskundigen waren opgeroepen door Heringa’s advocaat Willem Anker. Die wilde van hen vooral weten of hulp aan zelfdoding altijd door artsen verleend moet worden, of dat ook gewone burgers dat zouden kunnen. Of zoals Heringa zelf zei: “Een arts weet veel van fysiek lijden. Van het geestelijk lijden weet hij net zoveel als elke andere geïnteresseerde burger.”
 
Volgens medisch-ethicus prof. H.A.M. Manschot, die tien jaar lang in een toetsingscommissie voor euthanasie zat, blijft een arts noodzakelijk vanwege diens deskundigheid. “Het is gruwelijk dat amateurisme zijn intrede doet. Als het niet goed gaat dragen mensen dat met zich mee”, zei hij. Ook Defesche hamerde op deskundigheid bij hulp bij zelfdoding. “Maar dat kan ook een niet-arts zijn, als hij maar weet dat de middelen werken.”
 
Volgens Manschot stond Heringa bij de doodswens van zijn moeder in een spagaat. “Als hij had gezegd: het mag niet dus ik doe het niet, dan zou dat hem hebben opgezadeld met enorme schuldgevoelens. Dan heb je het idee dat je haar alleen laat, dat wil je niet.”

Huisarts

De rechtbank vroeg Heringa waarom hij na de terughoudende reactie van zijn moeders huisarts op haar verzoek te mogen sterven geen andere huisarts zocht. Volgens Heringa zou die in 2008, zonder dat er echt een medische aanleiding was voor euthanasie, moeilijk te vinden zijn. Toentertijd stonden artsen nog niet op het standpunt dat ook een opeenstapeling van ouderdomsklachten (Heringa’s moeder was bijna blind, had last van hartfalen, broze botten en slechte nieren) redden tot euthanasie kan zijn. Die stellingname kwam pas in 2011.

Belangrijke uitkomst

De uitkomst van de rechtszaak speelt een belangrijke rol in het streven van de NVVE naar legalisering van hulp bij zelfdoding.  Dat was ook wat de demonstranten beseften die Heringa opwachtten voor de rechtszaal en die later werden getrakteerd op een groot openluchtontbijt. “Ik hoop dat er een uitspraak komt waarmee ze wat moeten in Den Haag.. De kern is dat je zelf moet kunnen beslissen over wat er met je gebeurt. Niemand anders, ook geen arts", aldus een echtpaar uit Zutphen. De rechtszaak wordt 24 september voortgezet.

 

De foto's op Facebook

Deel dit item: