Dat we in ons leven zelf over zaken beslissen, vinden we heel belangrijk. Wie wil er nou niet op persoonlijk niveau, los van anderen, zelf iets bepalen wat er gebeurt en dat nog zelf doen ook. Daarom hechten we ook veel waarde aan onze vrijheid, zelfbeschikking en onafhankelijkheid. Tenminste, dat zie ik erin als iemand ‘Niet naar een verpleeghuis!’ in zijn wilsverklaring op wil nemen. Maar hoe schrijft u dat op? 

Mijn tip is: redeneer vanuit vrijheid, zelfbeschikking en onafhankelijkheid dat maakt uw situatie invoelbaar voor en arts. 

Hebben we het over het schriftelijk euthanasieverzoek dan beschrijven mensen wat voor hen 
ondraaglijk lijden is. Hebben we het over het behandelverbod dan beschrijven mensen wanneer ze vinden dat ze geen kwaliteit van leven meer hebben. 
Wordt de vrijheid minder en de afhankelijkheid groter, bijvoorbeeld door afhankelijkheid van thuiszorg, dan neemt de kwaliteit van leven langzaam af. Niet meer jezelf kunnen aankleden, niet meer zelf naar het toilet kunnen gaanlaat staan boodschappen doen en je huishouden regelen. Dat is voor de meeste mensen geen fijn vooruitzicht en al helemaal geen fijne situatie.  

Nee, deze afhankelijkheid en tevens beperking wenst niemand zich toe.   

Uiteraard staat ondraaglijk lijden altijd in relatie tot wie iemand was gedurende zijn of haar leven. Voor iedereen ligt die grens tenslotte anders. Beschrijvingen als: als ik als gevolg van een herseninfarct eenzijdig verlamd raak, als ik als gevolg van een ziekte bedlegerig word, als ik door te veel pijn niet meer de deur uit kan, als ik door COPD geen 10 meter meer kan lopen, enz., komen regelmatig voor. Een daarnaast veel gehoorde uitspraak is: als ik het verpleeghuis in moet, dan hoeft het voor mij niet meer. 

Meestal bedoelt men dan niet per se dat het verpleeghuis op zich de verschrikking is, maar het schrikbeeld van de ontbrekende vrijheid en de totale afhankelijkheid. Je komt daar ten slotte niet voor niets, je kunt het dan niet meer zelf. En dat is erg! Voor veel mensen is het een vreselijk vooruitzicht als je een ander moet vragen om je billen af te vegen. Leven in afhankelijkheid of leven zonder je eigen vrijheid; dat is voor velen lijden! 

Dus maak van je wilsverklaringen geen grote opsomming in ziektes en gebrekenje kunt daarin immers nooit volledig zijn. Maar schrijf in waarden zoals vrijheid, zelfbeschikking en onafhankelijkheid en leg die uit in relatie tot uw leven. Dat ‘voelt’ uw huisarts wel. Want ook die kan zich voorstellen wat het is om die vrijheid en onafhankelijkheid te moeten prijsgeven. Geef er ook een voorbeeld van, zodat uw arts u goed begrijpt. 


NVVE Blog: Niet naar het verpleeghuis!
Carolien.png

Carolien van Eerde werkt op het Adviescentrum van de NVVE en hoopt dat door het geven van juiste informatie mensen op een van de moeilijkste momenten van hun leven weten wat ze moeten doen.

Ontvang onze nieuwsbrief

De NVVE maakt gebruik van cookies

De NVVE maakt altijd gebruik van noodzakelijke cookies. Dit zijn functionele en analytische cookies om deze website beter te laten werken en om het websitebezoek te analyseren.
Onze website maakt daarnaast óók gebruik van cookies die niet noodzakelijk zijn. Het gaat om sociale media cookies en tracking cookies. Lees wat deze doen in onze cookieverklaring.