Vorige week maakte het OM bekend dat het een 28-jarige man uit Eindhoven heeft laten oppakken op verdenking van hulp bij zelfdoding. De man zou een zelfdodingsmiddel hebben verkocht aan mogelijk honderden mensenZes mensen zouden als gevolg van het gebruik hiervan ook daadwerkelijk zijn overleden. Een drama? Ogeslaagde zelfbeschikking

Voor de NVVE hangt het antwoord van die vraag af van de manier waarop de mensen tot hun besluit tot zelfdoding zijn gekomen. Is dit gebeurd in een opwellingonder invloed van een geestelijke stoornis of zelfs aangezet door een ander? Dan is het een drama. Is het gebeurd als gevolg van een doorleefde en bestendige doodswens? Dan zou het wat de NVVE betreft zelfbeschikking kunnen zijn.

De huidige wetgeving laat het maken van dit verschil echter niet toe. Voor de wet is elke hulp bij zelfdoding door een niet-arts verboden, ongeacht de context. In reacties op het nieuws wordt de Eindhovenaar verweten dat hij onzorgvuldig te werk is gegaan: hij zou de mensen niet goed hebben geïnformeerd over de risicovan het middel en zou niet hebben onderzocht of de mensen wel wisten wat ze deden. Maar ook als hij dit wél had gedaan zou hij strafbaar zijn geweest.  

Uit de reacties blijkt ook dat mensen denken dat hulp bij zelfdoding strafbaar is gesteld om te voorkomen dat mensen zichzelf in een impuls om het leven brengen. Dat is niet zo. Het voorkomen van impuls-suïcides is nooit de gedachte achter de strafbaarheid geweest. Zie daarvoor ook dit blog. 

Afgaand op de brede steun die er is voor ‘zelfbeschikking over het eigen levenseinde’, in combinatie met de veel gehoorde (en terechte) zorg om kwetsbare mensen, zou de politiek er goed aan doen de wetgeving zo aan te passen dat het verschil tussen een impulsieve of onvrijwillige zelfdoding en een weloverwogen zelfdoding juridisch ertoe gaat doen. Hulp bij het eerste is wél strafbaar, hulp bij het tweede niet 

In een dergelijke juridische realiteit had het voor de Eindhovenaar geloond om wél onderzoek te doen naar de mensen die het middel bij hem bestelden, en wellicht ook terughoudender te zijn bij de verstrekking ervan. En je kan zelfs een stap verder gaan door niet deze man maar een gespecialiseerde hulpverlener degene te laten zijn die benaderd zou worden voor een middel. Deze hulpverlener zou danbijvoorbeeld geconfronteerd met financiële of andere sociaal-maatschappelijke problemen voor de persoon in kwestie, de wegen kennen om de persoon naar deskundige hulp te begeleiden.  

Het nieuws over deze grootschalige verstrekking van zelfdodingsmiddelen maakt voor veel mensen in ieder geval duidelijk wat wij allang weten: dat er een aanzienlijke groep is van mensen met een (al dan niet weloverwogen) (en al dan niet actueledoodswens die daarmee niet terecht kan of wil bij de arts. Het zou wat de NVVE betreft goed zijn als de politiek dit zou oppakken, in plaats van het over te laten aan de (vrije?) markt.  


Blog: NVVE ziet in arrestatie Eindhovenaar kans voor de politiek

Ontvang onze nieuwsbrief

De NVVE maakt gebruik van cookies

De NVVE maakt altijd gebruik van noodzakelijke cookies. Dit zijn functionele en analytische cookies om deze website beter te laten werken en om het websitebezoek te analyseren.
Onze website maakt daarnaast óók gebruik van cookies die niet noodzakelijk zijn. Het gaat om sociale media cookies en tracking cookies. Lees wat deze doen in onze cookieverklaring.